3 sierpnia 2017
Z wyspy Flakstadoya przejeżdżamy na ostatnią już i chyba najpiękniejszą wyspę Lofotów - Moskenesoya.
Zatrzymujemy się w pięknie położonej miejscowości Hamnoya. Zachwycamy się kolorowymi domkami położonymi tuż nad brzegiem morza.
Z miejscowości Sorvagen rozpoczynamy nasz dwudniowy trekking, którego głównym celem jest najwyższy szczyt wyspy Moskenesoya - Hermannsdalstinden (1029 m) oraz plaża Bunes.
Zostawiamy samochód na sporym parkingu (67.891189, 13.009988) tuż przy wyjściu na szlak przy jeziorze Sorvagvatnet. Pogoda nie jest zła, czyli na razie nie pada :-)
Na początku wędrówki mylimy szlaki i zaczynamy podchodzić bardzo stromym podejściem na szczyt Tindstinden (490 m). Po ok 10 min. podejścia orientujemy się, że to zły kierunek i trochę na przełaj, wzdłuż brzegu jeziora wracamy na właściwy szlak. Zdecydowanie dobrze mieć ze sobą coś do nawigacji w terenie i jeszcze co jakiś czas sprawdzać, czy jest się na właściwej drodze, bo na oznakowaniu szlaków możemy się czasami zawieść.
Na szlaku niektóre bardziej strome i śliskie odcinki ubezpieczone są łańcuchami.
Tereny po których idziemy są często podmokłe, bagniste i trzeba szukać ścieżek alternatywnych.
Cały szlak jest bardzo malowniczy i prowadzi pomiędzy górskimi jeziorkami.
Po dotarciu na szczyt Djupfjordheia (512 m) schodzimy do chaty Munkebu.
 |
| Chata Munkebu |
Chatka Munkebu znajduje się mniej więcej w połowie drogi na szczyt Hermannsdalstinden.
My docieramy tutaj po około 3 godzinach marszu.
W chacie można przenocować wypożyczając klucz w informacji turystycznej, ale podobno obcokrajowcy mogą mieć problem z dostaniem klucza...
Od chatki trochę schodzimy i znowu tracimy zdobytą wcześniej wysokość, żeby po chwili zacząć ostre podejście śliską i karkołomną ścieżką.
Po dwóch kilometrach marszu dochodzimy do sporego wypłaszczenia i punktu widokowego pomiędzy dwoma jeziorami. Daleko w dole widać mocno wcięty w ląd fiord
Robimy dłuższą przerwę i rozważamy zmianę planów wędrówki.
Nasz szczyt ukryty jest w chmurach, więc decydujemy się na zejście do Forsfjorden.
Nie był to może najlepszy pomysł, ale o tym za chwilę...
Do Forsforden prowadzi szlak, który raczej nie jest polecany jako droga zejściowa, ze względu na trudną orientację oraz bardzo duże nastromienie. Faktycznie, schodząc trochę walczymy o życie najpierw na śliskiej ścianie stromo opadającej do jeziora, a następnie na błotnisto- krzaczastej ścieżce, którą w końcu dochodzimy do przystani i znajdującego się przy niej budynku elektrowni.
Do Forsfjorden dopływa prom, który kursuje z Reine do Vindstad, ale tylko na życzenie pasażerów, więc może się okazać, że w danym dniu nie dopłynie w ogóle. I dziś nie dopłynął.
Jedyne co nam zostaje to dojście ścieżką wzdłuż brzegu do Vindstad. Problem polega na tym, że na początku trudno w ogóle odnaleźć tą ścieżkę, a później nie jest dużo łatwiej... Przedzieramy się przez wysokie krzewy, trawy, paprocie, szukamy ścieżki w kamienistym terenie i pomiędzy wielkimi głazami.
Po ok. 1,5 godzinie mozolnej wędrówki docieramy do miejscowości Vinstad, do której można dostać się tylko promem (łódką, żaglówką) lub jak my - przez góry. Zatrzymujemy się i odpoczywamy na schodach Cafe Vinstad - budynku dawnej szkoły, w którym latem funkcjonuje kawiarnia i poczekalnia dla turystów oczekujących na prom. Oczywiście o godzinie 21.30 nie ma tutaj już nikogo z obsługi, ale budynek jest otwarty i można skorzystać z toalety.
Po krótkim odpoczynku
kierujemy się na plażę Bunes. Idziemy 2 kilometry drogą przez wioskę wzdłuż fiordu. Od czasu do czasu mijamy jakiś dom. Przed ostatnimi domami skręcamy w lewo na ścieżkę, która lekko się wspina.
Dochodzimy do małej przełęczy i już widzimy naszą plażę :-)
Rozbijamy namiot na płaskich, trawiastych wydmach przy prawie pustej plaży.
Odpoczywamy przy zachodzącym słońcu- cudowne zakończenie pięknego dnia :-)
Informacje praktyczne:
Parking przed wyjściem w góry w miejscowości Sorvagen (parking - 67.891189, 13.009988)
- z Sorvagen do chaty Munkebu - ok. 5 km (3h)
- z Munkebu do skrzyżowania szlaków na wzgórzu - ok. 2km (1,5h)
- ze skrzyżowania szlaków na wzgórzu (448m n.p.m) do Forsfjord - 1,5- 2 km (karkołomna ścieżka, zwłaszcza po opadach)
- Forsfjord - Vindstad - ok. 3 km (trudna i mało widoczna ścieżka)
- Vindstad - Bunes Beach - 2,8 km (w jedną stronę)
1-2 sierpnia 2017
Po nocy spędzonej na plaży Uttakleiv rano wybieramy się na spacer wzdłuż wybrzeża w stronę plaży Haukland.
Trasa do sąsiedniej plaży (3,7 km) prowadzi po szerokiej ścieżce, która kiedyś była chyba główną drogą prowadzącą do plaży Uttakleiv. Obecnie do plaży Uttakleiv dojeżdża się tunelem o długości ok. 900 m.
Nieodłącznym elementem krajobrazu są wypoczywające
lub wędrujące owieczki.
Na zdjęciu obok wyspa Taa znajdująca się mniej więcej w połowie drogi między plażami.
Po przejściu ok 3 km zawracamy. Później okaże się, że plaże Haukland lepiej podziwiać z innej perspektywy.
Wracamy na plażę Uttkleiv i sprawdzamy jeszcze mocowanie skalnego serduszka, które wygląda jak gdyby lekki podmuch mógł je wytrącić z równowagi... Wszystko jest OK - serce trzyma się na metalowym pręcie - już nie dziwimy się, że ktoś zaraz pod nim rozbił namiot :-)
Wracamy tą samą drogą przez tunel - innej nie ma. Z pobocza robimy zdjęcie plaży Haukland. Plaża traci na uroku przez swoje położenie blisko drogi.
Z wyspy Vestvagoya podwodnym tunelem przejeżdżamy na wyspę Flakstadoya, gdzie mamy zaplanowane wyjście na szczyt Stornappstinden (740 m n.p.m.)
Pogoda nie zachęca do wyjścia, a nasz szczyt ukryty jest w chmurach. Na szczęście nie tak łatwo nas zniechęcić.
Zaczynamy podejście licząc na zmienną pogodę na Lofotach ;-)
Na szczyt mamy niecałe 2,5 km podejścia, ale praktycznie cały czas jest bardzo stromo. Pokonujemy ok. 700 m przewyższenia.
Na nasze szczęście w miarę naszego podejścia chmury też się podnoszą :-)
I w okolicach szczytu mam naprawdę ładne widoki o lekko mrocznym klimacie.
Na szczycie Stornappstinden znajdujemy częściowo osłonięte przed wiatrem miejsce. Upychamy tam siebie i plecaki. Wyciągamy kuchenkę turystyczną i pichcimy ciepłą strawę, czyli - co kto lubi -gorące kubki, budynie, kisiele.
Podczas raczenia się tymi pysznościami zaczyna padać deszcz. Opuszczamy więc szczyt i ostrożnie, tą samą trasą schodzimy do parkingu.
Jest młoda godzina (ok. 15). W planach na dziś mamy jeszcze szczyt w okolicach miejscowości Ramberg, ale podający deszcz wstrzymuje naszą wędrówkę.
Postanawiamy poszukać kempingu z możliwością skorzystania z ciepłego prysznica i poczekać na zmianę pogody.
Zatrzymujemy się na kempingu Ramberg Gjestegard przy plaży w miejscowości Ramberg.
Korzystamy z dobrodziejstw cywilizacji, czyli pryszniców i kuchni z jadalnią, gdzie w cieple można coś ugotować i spożyć. Pogoda się nie zmienia. Siedzimy więc w ciepłej (trochę małej) jadalni i planujemy kolejne dni biorąc pod uwagę różne warunki pogodowe.
2 sierpnia
Chociaż prognozy były całkiem niezłe to z pogodą szału nie ma...
Większość szczytów w chmurach i mgle. Wychodzimy na mały szczyt - Nubben (240 m) nad miastem Ramberg.
Szczyt niewysoki, ale podejście bardzo strome i po opadach dość ekstremalne.
Ze szczytu super widok na plażę, nasz kemping i zatokę.
Po południu robimy dłuższy spacer do jednej z piękniejszych plaż na Lofotach, która znajduje się na sąsiedniej wyspie Moskenesoya. Z kempingu mostami dojeżdżamy do parkingu (9 km). Wybierając się na tą plażę warto przyjechać wcześnie rano lub późnym popołudniem, bo jest duży problem z zaparkowaniem samochodu.
Do plaży Kvalvika nie można dojechać samochodem i w tym tkwi też jej urok. Trzeba dojść 2 km - najpierw trochę pod górę, później po często śliskich kamieniach i trawie w dół. Plaża jest przepięknie położona - otoczona wysokimi szczytami z trzech stron. Nam niestety nie było dane oglądanie szczytów, bo chmury wisiały jakieś 30 m nad ziemią i zakrywały praktycznie wszystkie widoki.
Musieliśmy się zadowolić spacerem wzdłuż brzegu i podziwianiem meduz wyrzuconych przez morze.
Przy plaży można rozbić namiot, trzeba tylko pamiętać, że najpierw z wszystkimi bagażami trzeba się wspiąć jakieś 200 m w górę, a następnie zejść tyle samo do plaży. Trasę tę należy powtórzyć w drodze powrotnej. Oczywiście toaleta na łonie natury ;-)
Wieczorem wracamy na Kemping Ramberg.
Informacje praktyczne:
- Szczyt Stornappstinden (740 m) - parking (68.129426, 13.390493)
- czas wycieczki - 3h 10 (w ruchu 1h 50 min)
- odległość- 4,8 km
- przewyższenie - 700 m
- Kemping Ramberg Gjestegard (68.092046, 13.234232) - 230 koron (za 4 osoby, namiot, samochód) + 10 koron prysznic
- Szczyt Nubben (240 m) - czas wycieczki z kempingu- 1h 30 min, w ruchu 40 min. , odległość 1,9 km, przewyższenia 240 m
- Plaża Kvalvika- parking (68.068455, 13.129886)
- czas wycieczki 2h 30 min, (w ruchu 1h 50 min)
- odległość 5,6 km
- przewyższenie 400 m
Zatrzymujemy się w pięknie położonej miejscowości Hamnoya. Zachwycamy się kolorowymi domkami położonymi tuż nad brzegiem morza.
Zostawiamy samochód na sporym parkingu (67.891189, 13.009988) tuż przy wyjściu na szlak przy jeziorze Sorvagvatnet. Pogoda nie jest zła, czyli na razie nie pada :-) 
Na początku wędrówki mylimy szlaki i zaczynamy podchodzić bardzo stromym podejściem na szczyt Tindstinden (490 m). Po ok 10 min. podejścia orientujemy się, że to zły kierunek i trochę na przełaj, wzdłuż brzegu jeziora wracamy na właściwy szlak. Zdecydowanie dobrze mieć ze sobą coś do nawigacji w terenie i jeszcze co jakiś czas sprawdzać, czy jest się na właściwej drodze, bo na oznakowaniu szlaków możemy się czasami zawieść. 
Od chatki trochę schodzimy i znowu tracimy zdobytą wcześniej wysokość, żeby po chwili zacząć ostre podejście śliską i karkołomną ścieżką.
Po dwóch kilometrach marszu dochodzimy do sporego wypłaszczenia i punktu widokowego pomiędzy dwoma jeziorami. Daleko w dole widać mocno wcięty w ląd fiord
Do Forsforden prowadzi szlak, który raczej nie jest polecany jako droga zejściowa, ze względu na trudną orientację oraz bardzo duże nastromienie. Faktycznie, schodząc trochę walczymy o życie najpierw na śliskiej ścianie stromo opadającej do jeziora, a następnie na błotnisto- krzaczastej ścieżce, którą w końcu dochodzimy do przystani i znajdującego się przy niej budynku elektrowni.
kierujemy się na plażę Bunes. Idziemy 2 kilometry drogą przez wioskę wzdłuż fiordu. Od czasu do czasu mijamy jakiś dom. Przed ostatnimi domami skręcamy w lewo na ścieżkę, która lekko się wspina. 
Informacje praktyczne:
